Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gadżety. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą gadżety. Pokaż wszystkie posty

środa, 17 lutego 2010

Ciekawostki przyrodnicze Kuvataideakatemii


Oto przedmioty, które znalazłam w szkole, a których sposób użycia i zastosowanie wciąż pozostaje dla mnie wielka zagadką. Dla mnie jednak ich uroda jest wystarczającym usprawiedliwieniem ich szkolnej obecności.



wtorek, 26 stycznia 2010

The One With Flea Market



Moje helsińskie jestestwo zaczęło się niezbyt pomyślnie i dość nerwowo, teraz wszystko zaczyna się stabilizować, a ja powoli przyzwyczajam się do nowej bańki już nie zielonej, ale błękitno liliowej ;) Wyruszam z aparatem w miasto, motywowana chęcią poznania wroga, kolekcjonuję i systematyzuję miejsca, nabywam przedmioty, układam plan tygodnia, a nawet mam pewne oczekiwania .
Jednym z najciekawszych znalezisk w Helsinkach jest pchli targ, mieszczący się w starej hali fabrycznej. Zaśnieżony i jakby opuszczony budynek wewnątrz zaskakuje kolorami i kształtami, a spory tłum zgromadzony w środku, pomimo fińskiego temperamentu, wydaje się być nawet lekko podekscytowany. Małe drzwiczki, którymi wchodzi się na teren targowiska wymagają od wchodzącego pochylenia głowy, po podniesieniu wzroku jawi nam się pstrokata mozaika, ludzi, przedmiotów, hałasów, rozmów i maszyn mechanicznych melodyjek. ;]

Można tam znaleźć bardzo ciekawe stoisko z gumowymi stworami Disneya, które lata swojej świetności miały w latach 60-tych i 70-tych, a dziś cieszą oczy tylko kolekcjonerów, ludzi z nietypowym podejściem do życia i tak zwanych gadżeciarzy. Ceny też są nietypowe, bo wahają się od 30 do 100 euro za gumaka, obdrapane z farby noski dodają tylko ekscentryczności takiemu nabytkowi.
W sprzedaży są także ubrania i buty, gustowne akcesoria, tekstylia i dekoracje, książki i cała litania różnorakich bliżej nieokreślonych szpargałów. Polecam to jakże swojskie miejsce wygnańcom z ojczyzny, którzy przypadkiem znaleźli się stolicy muminków.

The One With Magenta Sketchbook




Zacznę od tego, że magentowy szkicownik nie był pierwszy, eksperyment zaczął się w starym albumie na zdjęcia, w którym to co druga kartka była pół przeźroczystą folijką. Bazgrolenie, mazanie i przyklejanie sprawiało mi na tyle dużo satysfakcji, że w tej chwili prowadzę trzy szkicowniki naraz, a kartki zarysowane podczas rozmów telefonicznych, mniej lub bardziej abstrakcyjnie, nie fruwają już po całym domu ;] Polecam brać ołówki, długopisy, farby, czy gęstą kawę w garść i działać. A oto i dumny protoplasta rodu: czerwony, numer 1.